Müzik Dünyası Margaret Strauss'un Ölümüyle Sarsıldı, Yazan Gray Baker
Piyanist Margaret Strauss
Roman Strauss'un Los Angeles Malikanesi
Cinayet Silahı
Strauss'a Göre, Karısını Hırsız Öldürdü
Besteci Roman Strauss
Kayıp Halhal, Cinayet Nedeni
24 karat, Zümrütlü ve Elmaslı Halhal
Strauss'un Mazereti Araştırılıyor, Yazan Gray Baker
Strauss Tutuklandı
Makasta Bestecinin Parmak İzi Bulundu, Yazan Gray Baker
Strauss Duruşması Bugün Başlıyor
Hizmetçi, Kıskançlık Krizlerini Doğruladı, Yazan Gray Baker
Maestro Savunması için İfade Vermeyi Reddetti, Yazan Gray Baker
Strauss Suçlu
10 Aralık 1949
Jüri Bir Saat İçinde Kararını Açıkladı, Yazan Gray Baker
Maestro Temyiz İstemiyor, Yazan Gray Baker
Strauss İdama Çarptırıldı
İçeri buyurun Bay Baker.
Gördüğünüz gibi sizin büyük bir hayranınız oldum.
Gururumu okşadınız.
Beni idam hücresine bunun için mi çağırdınız Bay Strauss?
- Sizin hayranınızım demek için mi? - Bir şeyi yazmanızı istiyorum.
Sonuçta
bu işte çok iyisiniz.
Yazmanızı istediğim şey
karımı sevdiğimi söylediğimdir.
- Karınızı seviyordunuz - Ve onu sonsuza dek...
seveceğimi.
Elbette. Sonsuza dek. Tamam.
Teşekkür ederim Bay Baker.
Ölmekten korkmuyor musunuz?
Ölmek, herkesin düşündüğünden farklı bir şey.
- Ve daha şanslı. - Operanızdan bir cümle mi?
Walt Whitman'dan.
Her şeyden kendime pay çıkaramam Bay Baker.
Öleceğiniz için şanslı olduğunuzu mu düşünüyorsunuz?
Bay Baker, bana göre
henüz hiçbir şey bitmiş değil.
Ama onu öldürdünüz. Değil mi, Bay Strauss?
Pekala Strauss, gidelim.
Strauss'un İdamı Bugün Makaslı Katil İdam Edilecek
Hayır! Onu durdurun! Durdurun!
Onu durdurun!
Bu, senin için!
Bir şey yok. Sana zarar vermeyeceğim.
Al bakalım. Devam et! Devam et! İşte!
Onu iki gece önce, kapının üstünden tırmanmaya çalışırken bulduk.
O zamandan beri tek kelime etmedi.
Yemek yemiyor. Uyuduğu zaman korkunç kabuslar görüyor.
- Polisi arayın. - Zaten geldiler Peder.
Onu, Bölge Hastanesine götürmek istiyorlar.
Dün gece Rahibe Constance - şu anda yan odada -
kadının uykusunda söylediği bir kelimeyi duydu.
- "Die-sher"? - "Dish-er".
- Bir anlam ifade etmiyor. - Peder...
O kadın şehire gönderilmeli!
Peder, her gece yatmadan önce sandalyeyle kapısını kapatıyor,
bir de nasıl çığlık attığını duysanız!
- Çığlıklarını duymama gerek yok. - Onu bırakmayacağım Peder.
Burada bir gece daha kalmayacak, bu son kararım.
Ama bu arada birinin
onun ailesini aramaması için hiçbir engel göremiyorum.
İyi de kimseyi tutmak için paramız yok.
Benim aklımdaki adam bunu karşılıksız yapar.
Burada büyüdü. Bir polisti.
Bir süre kayıplar bürosunda çalıştı.
Böyle bir isme güvenmez miydin?
Mike Church Mirasçı Araştırıcısı
Pete? Benim, Mike. İlan verme. Carlisle'ı buldum.
Şu anda ona gidiyorum.
- Yanlış taraftasın! - Sağol ahbap!
Karının kuzeni ararsa,
söyleyeceği şeyleri sakın fazla ciddiye alma.
Evet, onunla dışarı çıkardım.
Gidip, öğlen yemeği yedik ve sonra da...
Onun evine gittik ve...
Hayır, tekrar çıkmayacağız.
Karına, kuzeninde bir sorun olmadığını söyle
fakat o... Ben istemiyorum...
Bayan Doğru'yu aramıyorum. Bayan Doğru Hemen'i arıyorum.
Sağol.
- Cozy Carlisle? - Dondurucuya bak.
Teşekkürler.
Defol. Ara verdim.
Bay Carlisle, bir hukuk şirketi tarafından sizi bulmak
ve Myron Spargo'nun geçen ayki ölümünü bildirmekle görevlendirildim.
- Myron Spargo da kim? - Bir hastanızdı.
Çok hastam oldu. Şimdi uza.
Bu hastanız size 11.000 dolar bıraktı.
- Myron! - Evet, Myron.
- Myron T Spargo. - Su tesisatı müteahhidi.
San Marino'da karısı Karen ya da Sharon'la yaşıyordu.
Karen. Şu anda çok yalnız olmalı.
Tanrım! 11.000, oldukça büyük bir minnettarlık.
- Sigara ister misin? - Ney? Hayır. Kullanmıyorum.
Son bir dakikada pakete üç kez baktın.
- Ne? - Kalemi sigara gibi kullanıyorsun.
Myron Spargo'nun sigarayı bırakmasına yardımcı oldunuz mu?
Hayır. Myron iktidarsızdı. Düşün.
Boru döşeyerek para kazanıyor ama evde döşemekten aciz.
Anlaşılan vasiyetini hazırlarken kalkık durumdaymış.
Hey, iğne kamışlı, ben çok iyi bir psikiyatristtim.
16 yıl boyunca pek çok insanın sorununu çözmesini sağladım.
Tamam, bir ya da iki hastayla yattım.
- Yine de onlarla ilgileniyordum. - Tamam.
Doktorluğu seviyordum.
Hastalarımın yarısından para almazdım.
Sonra devlet müdahale etti, bana sivil bir kaltak yolladılar
ve boku yedim.
Hiç adil değil, değil mi?
Opperman-Crowe'u arasanıza?
Bir randevu belirler, belgeleri imzalarsınız
ve onlar da size 8.800 dolarlık çek yazar.
Affedersin. 11.000'e ne oldu?
11'den komisyonumu düştük.
Tabii sizin açınızdan mahsuru yoksa, Sigmund.
Telefonunu kullanabilir miyim?
- Keyfine bak. - Sağol.
- Bay Church? - Evet?
Biri ya sigara içer, ya da içmez, ikisinin arası yoktur.
Önemli olan, hangisi olduğunuzu keşfedip, öyle olmaktır.
- Bırakmayı deniyorum. - Denediğini söyleme.
Bunu söyleyen insanlar, kendilerini bir şeye adayamayan korkaklardır.
Hangisi olduğunu öğren. Öyle ol. Hepsi bu.
Sigara içmiyorsan, bunu öğrenirsin.
Teşekkürler. Burası güzel bir yer.
Kahrolası çatlak.
Saint Audrey Erkek Yurdu
Bir yerlerde, birisi bu kadın için endişeleniyordur.
Pekala. Onu Bölge Hastanesine kadar bırakırım.
Şu anda sadece bunu yapabilecek kadar vaktim var.
Belki yolda durur ve gazetedeki bir arkadaşıma
yarınki baskıda yayınlatmak üzere onun bir resmini çektiririm.
- Ne dersiniz? - Harika olur derim. Sağol.
Harika. Pekala.
Sadece bir eldiven, bir yüzük...
Nereden aldığını öğrenmek için etiketlere bakıyordum.
Peki etiketler nasıl kokuyordu Bay Church?
Pahalı.
Parfüm. Yani...
Mike Church.
Bu bir Claddagh yüzüğü, İrlanda düğün nişanı.
Taç yukarı gelecek şekilde takarsan başgöz oldun demektir.
Taç aşağıyı gösterirse, değilsindir. Sen nasıl takıyordun?
Polis, görebilmek için yüzüğünü çıkarttı.
Peki ya öteki eldiven?
Onu bulduğumuzda sadece bir eldiveni vardı.
Hazırlanmasına yardım edeceğim.
Tanıdık gelen bir şey görürsen, sesleniver.
Seslenemediğini biliyorum
bu yüzden el sallarsan yeter.
Sürekli sohbet etmek zorunda
olduğunu hissettirmeyen biriyle olmak çok hoş bir şey.
Gülümse tatlım. Aferin!
Gerçekten onu Bölge Hastanesinde başından mı atacaksın?
- Neden onu evine götürmüyorsun? - O bir sokak köpeği değil Pete.
Ayrıca, sen hiçbir zaman evine kadın götürmezsin.
Eşyalarını kurcalayabilirler. "Ah, eşyalarım!"
En azından onun adını unutmazsın. Senin yerine kendisi unuttu bile.
30'a kadar say, fiksatörden çıkar, sonra suya sok.
Ben altbaşlığı yazarım. Başlayalım.
- Çok sağol. - Emin ellerdesin tatlım.
Mikey profesyoneldir. Her şeyi bulabilir.
Aynı şey benim başıma da gelmişti. İki yıl önce.
Lawndale'de bir postacı cinnet geçirip, ailesini doğradı.
Sonra bir ses duyduğu ya da kendini kötü hissettiği için,
- kendi kollarını kesti. - Pete.
- 911'i burnuyla araması gerekti. - Pete!
- Ne var? - Bir yere varmaya çalışıyorsundur.
Söyleyeceğim! Olay yerine gelen ilk fotoğrafçıydım.
Bir kez baktım, bayıldım. Tamamen kendimden geçtim.
Demek istediğim, kim olduğumu hatırlamıyordum. Kendi ailemi bile.
Bugüne kadar başıma gelen en korkunç şeydi.
Sonra bir sabah uyandım
ve küçük kızım yatağın yanında duruyordu.
Bana baktı ve şöyle dedi "Seni seviyorum."
Ona öylece baktım ve iki saniye sonra
tüm hayatımı hatırlayıverdim.
Sen dayanmaya bak tatlım.
Er ya da geç, her şeyi hatırlayacaksın. İzci sözü.
Onu hastaneye götürmeliyim.
Yazmam gereken bir şey var.
- Sağol. - Bir şey değil.
Adım ve telefon numaram gazetede yer alacak,
böylece biri resmini görürse, gelir seni alırım.
Burada en fazla bir gece kalacaksın.
O bisküvi benim, kaltak! O bisküvi benim!
Ver onu! Ver onu!
- Benim sorunum değil! - Onu hastaneye götür.
- Götürdüm. Korkunçtu. - Onunla ilgilenemeyiz.
Burayı en az Bölge Hastanesi kadar güzel bulacağından eminim.
Aman Tanrım! Hizmetçi gelmemiş.
Burada çok fazla kalmayacağından eminim.
Bir yıl önce bıraktığımda burası tertemizdi.
Birileri gazetede resmini görecek
ve seni almaya gelecekler ve adını öğrenebileceksin.
Sorun değil. Senin yerine bunu atayım mı?
Seni hastane hayatından kurtarayım. Bitkin misin?
Açsın, değil mi? Tüm gün boyunca yemedin.
Acıkacak olursan, buzdolabı şurada.
Trudy, saat 10:00, Tanrı aşkına! Keser misin şunu?
Biz dostuz. Müziği severim. Ama onun müziği? Hayır.
Yatak odası burada.
Banyo burada. Klozet burada.
Alt çekmecede bir sweatshirt var,
belki uyumak için bir şey istersin
ve de sabah üstünü değiştirmek için birkaç eski giysi.
Keyfine bak.
Çok güzel, değil mi?
İçerideki yazı masası ve kitaplık aynı dönemden.
İyi geceler.
Hoşgeldin...
"İçerideki yazı masası ve kitaplık aynı dönemden."
Amma salağım!
Bu, senin için.
Neler oluyor? Kapıyı aç!
Sakin ol.
Bir şeyin yok. Bir şeyin yok. Sakinleş.
..konuşamıyor...sadece "Disher" gibi...bir şeyler söylüyor "
Size hiçbir şey söylemeyeceğim. Bana yüzüğünü tarif edin.
Kıvrılmış bir yılan.
Kafatası ve çapraz kemikler? Evet?
Dövmeyle uyumlu mu? Aradığın için sağol Floyd.
Los Angeles'ın bütün erkekleri aradı.
Videolu çöpçatandan bile daha iyi.
- Affedersiniz, Bay Church mü? - Evet. Yardımcı olabilir miyim?
Aslında ben size yardıma geldim.
Sen kim oluyorsun, büyükbabası mı?
Ne büyükbabası ne de büyükannesiyim.
Aslında akrabalığım yok. Adım Franklyn Madson.
Çok güzel bir sandalye. Bu bir Heywood-Wakefield.
Onun için hemen 45 dolar veririm.
O bir Stickley, değeri 250 dolar. Sizin için ne yapabilirim?
Bir bardak su iyi olurdu.
Merdivenleriniz çok dik. Uzun çıkış, beni yordu.
Sürekli böyle olaylar görüyorum.
Bir şahıs şok geçirir
ve bunu beyinlerinden silmeye çalışır.
Sorun şu ki beraberinde her şeyi silerler.
- Psikiyatrist misin? - Hayır, tam olarak değil.
Ben hipnozcuyum.
İşte suyunuz, işte kapı. Merdivenler için üzgünüm.
Biraz viski tadı var.
Küçük hanımı, daha mutlu olduğu bir döneme geri götürüp,
kim olduğunu sormak yeterli.
Elinin hafiflediğini hissediyorsun canım,
o kadar hafifliyor ki elini bırakırsam
tek başına havada asılı kalmasından korkuyorum.
- Sana kim izin verdi? - Hayır.
O gayet iyi. Gevşemeye devam et canım.
Kendine derinlere daha derinlere
giderek hipnoz olma telkininde bulun. İşte böyle.
Çok iyi.
Çok güzel.
Güzel.
Canım, geri gidelim.
Söyle, bir şey sana...
Biri yardım etsin!
- Hala hipnozlu mu? - Hayır.
Çığlık atmana neden olan ne? Şimdi konuşabilir misin?
En azından konuştuğunu biliyoruz. Oldukça iyi hem de.
Kendini nasıl hissediyorsun?
Bence daha iyi. Harika.
Yarın akşam dükkanıma uğrayın, tekrar deneriz.
Birkaç saate ihtiyacım olacak ama buradaki ortam...
Çok iyiydiniz, konuştu, ama bende size verecek para...
Hayır. Para vermeyeceksiniz Bay Church.
Onları bulduğumuz zaman ailesiyle hesaplaşırız.
Onları, kızları, eşleri ya da her kimse onunla
birleştiren kişinin ben olduğumu öğrenince, hizmetlerimi...
paha biçilmez bulacaklardır.
Güzel eşyalarınız var. Ne yazık ki...
iyi günler dilemeliyim.
Arka tarafı yıkayamamışsın. Biraz öne eğil.
Sana havlu getireyim.
Gülen Dük - Nezih Antikalar
Madson?
Başkan Roosevelt'in bürosunda mıydın?
Evet, pek çok kez.
Annem onun aşçısıydı.
Aile gibiydik.
Teddy Amca'nın kucağında otururdum.
- Bundan hoşlanırdım. - Eminim Teddy Amca da öyle.
Bayan Tepper, büronun güney cephesinde,
lake bir maun yazı masası vardı.
Evet, hatırlıyorum.
Peki Başkan...?
Teddy Amca onu ne yaptı?
Emily Maxwell'e verdi, şahsi sekreterine.
- Bayan Maxwell nereye yerleşti? - Tucson, Arizona.
Üçe kadar sayacağım
ve siz gayet zinde bir şekilde uyanacaksınız
ve küçük tartışmamızdan hiçbir şeyi hatırlamayacaksınız.
Bir, iki, üç.
Nasıldım?
Artık o aptalca çikolata tutkusu için endişelenmenize gerek yok.
Anne, şunun sesini kıs lütfen.
Düşündüm de bugün ilk gerçek seansımız olduğu için
sadece bir iki saat yapalım.
Kendini çok rahat hisseder hissetmez
önünde duran muma bakmanı istiyorum.
Gözlerini ona dik. Güzel.
Kendini merdivenlerden aşağı inerken hayal etmeni istiyorum.
Her basamakta, daha da gevşeyeceksin.
Aşağıya inerken,
kendine şunu telkin et,
"Giderek daha derine iniyorum,
hipnoz durumuna."
Dün biraz heyecanlandığın için
bugün seyrettiğin olaylara mesafeli olmanı istiyorum,
sanki olaylara katılan biri değil de bir tür tanık gibi.
Yolda güzel eski eserler ya da sanat eserleri görürsen
bana bunlardan da söz edebilirsin.
Tanrı aşkına.
Merdivenlerin dibinde bir kapı hayal etmeni istiyorum.
Bu kapı çok önemli
çünkü hemen arkasında hayatının ziyaret etmek istediğin
dönemi veya yeri bulunuyor.
Pekala, kapı açıldı.
Konuşabilirsin canım. En mutlu günün...?
- Tanıştığımız gündü. - Mesafeli ol.
Roman ve Margaret'in ilk tanıştığı gün.
Margaret?
- Evet. - Soyadı ne?
- Bay Church... - Strauss.
Pekala, Margaret ve Roman'ın ilk tanıştıkları güne dönelim.
Kaç yıl geriye gittin? İki yıl?
Üç yıl? Bir yıl?
Yıl 1948'di.
Sanırım yeterince duydum.
Bay Church, konuşmamanız konusunda ısrar etmek zorundayım.
Kadın az önce 1948 yılında Roman diye biriyle tanıştığını söyledi.
- Bence seans sona erdi. - Laf açılmışken Bay Church,
hipnoz bizi, geçmişimize ve geçmiş hayatlarımıza götürebilir.
Buna inanmamı mı bekliyorsunuz?
Bu küçük hanımın dün hiç konuşmadığını hatırlatmak isterim.
O gece programda Rachmaninoff vardı.
Beni bekle canım.
Bu ne zamandı?
1948 kışında.
Roman, Los Angeles Senfoni'nin konuk orkestra şefiydi.
Herkes ondan korkuyordu,
Margaret hariç.
Savaş sonrasıydı
ve Los Angeles çok heyecan vericiydi.
Gittiğiniz her yerde eğlenen insanlar vardı.
Özür dilerim.
Zerafetinden ziyade güzel Margaret'a.
Çok teşekkürler.
Roman dans edebiliyordu.
Fıkra anlatabiliyordu.
El falına bile bakabiliyordu.
Ne yazık ki hayat çizgin pek uzun değil.
Ama bekle. Aşk görüyorum.
Tutkulu, sonsuz bir aşk.
- Kadınların çogunda işe yarıyor mu? - Sana söylerim.
Margaret mesleğinde yükseliyordu
ve Roman, yeni operasının kendisini Avrupa'da olduğu gibi
Amerika'da da ünlü yapacağından emindi.
Eskiden evli olduğunuzu duydum.
Evet, evliydim. O öldü.
Nasıl öldü?
Almanya'dan kaçmak için dağlardan geçmemiz gerekiyordu.
Çok zorlu bir yolculuktu ve onun kalbi zayıftı.
Roman çok büyük bir evde yaşıyordu.
Sadece kendisi, hizmetçisi ve onun oğluyla.
Ve Roman'ın müziğiyle.
Üzerinde çalıştığım bir opera için.
Bir canavar hakkında opera mı yazıyorsun?
- Bu, operandan mı? - Evet.
Roman opera dışında neredeyse hiçbir şeyle ilgilenmiyordu
ta ki Margaret'la tanışıp, ayakları yerden kesilene dek.
Sırılsıklamım. Koltuğu mahvedeceğiz.
Başka bir tane alırım.
Düğün günü çok mutlu geçti.
Sanki hiçbir şey ve hiç kimse aralarına giremeyecek gibiydi.
Gündüz.
İlk adım her zaman en zorudur. Teşekkür ederim canım.
Yardım et. Neredeyiz?
Sorma. Sadece nazik olmayı dene.
Yavaş olun çocuklar, savaş sona erdi.
- Lydia. - Otto!
- Seni görmek çok güzel. - Seni görmek çok güzel.
Sizi Gray Baker'la tanıştırayım.
- Şimdiden esniyorum. - Beş dakika kalacağız.
- Sizi görmek çok güzel. - Gray Baker. Tebrikler.
Inga, az önce yukarıdaydım.
- Evet? - Düşündüm de...
Sen ve Frankie'nin alt kata taşınması konusunu konuşmuştuk.
Roman bana hiçbir şey söylemedi.
Bay Strauss'un ne dediği veya ne demediği önemsiz.
Bu konuyu konuştuk. Bu gece, özellikle bu gece,
yan odada uyumazsanız memnun olurum.
- Evet, Bayan Strauss. - Teşekkür ederim.
Bayan Strauss?
- Tebrik ederim. - Teşekkür ederim, Frankie.
- Lydia. - Bayan Strauss.
Sizi Gray Baker'la tanıştırayım.
- Memnun oldum. - Memnun oldum.
Bay Baker, bu yılki Pulitzer Ödülü için aday gösterildi.
Gerçekten mi?
- Evet, gerçekten. - Tebrik ederim.
- Ben sizi tebrik ederim. - Teşekkür ederim.
Basından yeni haberler var mı?
Sıfır. Doğrusu savaşı özlüyorum.
Ne kadar tuhaf bir yorum.
Her şey normale döndükten sonra artık fazla haber kalmadı gibi.
Dünya yeniden sıkıcı oldu.
Bir şey diyeceğim, bu kadar uzun süre ayrı kalmaktan
dolayı pişmanlık duyduğum tek şey sizi çalarken dinleme şansımın...
olmamasıydı, Bayan Strauss. Sizi çalarken dinlemek.
Bir yere saklanmıyorum Bay Baker. Sadece evleniyorum.
- Sizinle tanışmak zevkti. - O zevk bana ait.
Sonra görüşürüz. Hoşçakalın.
Roman, Margaret'a hayallerinin düğününü yaşatmıştı,
yeni insanlar ve harika sürprizlerle dolu bir düğündü.
Ancak bir sürpriz daha vardı.
Roman.
Hiç böyle bir şey görmedim.
Çok güzel. Ne diyeceğimi bilmiyorum.
- "Teşekkür ederim" hep işe yarar. - Teşekkür ederim.
Bu bir bilezik değil hayatım.
Bu bir halhal, çok özel bir halhal.
Ayağını uzat.
Çok eski. Bunu satın aldığım adam dedi ki
bir koca, bunu karısına verirse,
onlar aynı kişinin...
iki yarısı olurmuş.
Hiçbir şey onları ayıramazmış.
Ölüm bile.
Yani birbirimize mahkumuz.
Ya öyleyiz, ya da bu şey için fahiş para ödedim.
Üç, iki, bir.
Burası biraz sıcak.
Anne, bizim için bir pencere açar mısın lütfen?
Bu hiç de sandığın kadar sıradışı değil.
San Fransisco'da bir meslektaşım...
Bir bardak su alabilir miyim?
Dilin çözüldü. Harika.
- Adını hatırlıyor musun? - Ona zaman tanı.
Sözünü ettiğin insanlar hakkında herhangi bir şey hatırlıyor musun?
- Hala hayattalar mı? - Bir şey göstermek istiyorum.
Haziran 1949.
Bu Roman Strauss'du, bu da karısı Margaret,
ve bu da evleriydi.
Yakışıklı adam, değil mi? Hiç de karısını öldürecek bir tip değil.
Evet. Karısının gırtlağına
çok hoş bir antika Die Schere makası sapladı.
Die Schere... Disher.
Hafızam beni yanıltmıyorsa geçtiğimiz yıl 20.000 dolara
Christie's'de bir Japon bey tarafından satın alındı.
Birbirlerini çok seviyor gibiydiler.
Birbirlerini genelde o tür insanlar öldürür.
Bunun rüyasını görmüş ya da okumuş olabilir mi?
Hayır. Okumakla elde edilmeyecek netlikte yanıtlar verdi.
- Benziyorlar. Bir önemi yok. - Bay Church.
- Orada olduğuna inanmıyorum. - Hiç fark etmez.
Bir nedenden dolayı, bu olaylar onu tüketiyor.
Bunları ne kadar çabuk aşarsak, hafızasına o kadar çabuk kavuşur.
Yarın Friar's'da saat 12'de öğlen yemeğim var.
- Sizce yarın 4:00 nasıl? - Evet. Teşekkür ederim.
Benim için zevkti.
- Bay Church. - Evet?
Dergi. 17.95 dolar.
İyi misin? Şu anda bir şeye ihtiyacın var mı?
Hafızam dışında mı?
Tamam. Senin sesine alışamıyorum.
Bir gün uyandığında, kedin konuşuyor gibi.
Son birkaç gündür o kadar sessizdin ki...
Boşver. Konuşmadım. Unut gitsin.
Bay Church.
- Mike. - Bana niye yardım ediyorsunuz?
Bilmiyorum. Güzel kokuyorsun.
Belki senin için üzülüyorum. Belki senden hoşlanıyorum.
Belki de sadece anlattığın öykünün sonunu dinlemek istiyorum.
Ama bunların hiçbirine inanmıyorsunuz.
Başından tuhaf bir şey geçtiğini düşünüyorum.
Onun dediklerinin doğru olduğuna ikna olmadım.
- Sence deli miyim? - Bence ikinci bir görüş almalıyız.
- Sence ne oldu? - Geçmiş hayat deneyimine benziyor.
İyi olduğunu söylemiştin.
Saçmalık olduğunu düşünürdüm ama oluyor.
Yaşlı bir kadın vardı. Tam bir deliydi.
Öyle klostrofobikti ki Yankee Stad'ında bile nefesi kesilirdi.
Burada neyle karşı karşıyayım diye düşündüm?
Belki çocuklukta yaşanan bir şoktu. Hipnoz terapisi kullanacaktım.
Anılarını bulabilirdim. Onu geçmişe götürecektim.
Tam isabet!
Oradaydı. Beş yaşındaydı.
Dolapta onu taciz eden bir amcası vardı.
Sapıkça şeyler. "Buldum!" diye düşündüm. Hayır.
Birkaç ay sonra hala klostrofobikti.
"Ne yapalım?" dedim. Onu daha geriye götürürüm.
Bu sefer ona yılı sorduğumda
- 1832 dedi. - 1832?
Bunu duyduğumda şöyle dedim, "Tabii hanımefendi. Yeme beni."
Ama devam etti. Babasının bir cenazeci olduğunu söyledi.
Kardeşi, onu tabutlara kapatmaktan hoşlanırmış.
Bunlar saçmalık mıydı, değil miydi, bilmiyorum.
Tek bildiğim o seanstan sonra artık klostrofobik olmadığı.
Geçmiş yaşamlara inananlar, inanmayanlardan çok daha fazla.
Eminim bu ona kendisini daha iyi hissettiriyordur.
Kadın şu anda uykusunda bağırıyor. Eski hayatı umurumda değil.
Şimdi kim olduğunu bilmek istiyorum.
Sence gördüğün şey gerçek miydi?
Gerçek görünüyordu. Evet.
Hurdacıya takılmaya devam et. O doğru yolda.
- Nedenini söyleyeyim. - Bak...
Bazen şimdiki hayattaki bir şok
sizi geçmiş bir hayattaki şoka geri götürebilir.
Geçmiş hayattaki şoku çözerseniz
kim olduğunu öğrenmen için iyi bir şansınız olabilir.
Bu hayattaki bilginizi, sonrakinde kullanırsınız. Bu "karma"dır.
Kötü bir şey yaparsam, gelecek sefer termit olurum mantığı değil mi?
Bence sen zaten bu hayatında berbat giyimli bir termitsin, tamam mı?
Her seferinde farklı insanlarla olacaksan öğrenmenin yararı ne?
Farklı insanlarla olmazsın.
Trajik bir espri anlayışı olan kozmik güç, kader sayesinde,
bir hayatında yaktığın biri, bu hayatında seni yakar.
Bu "karma" kredi ödeme planı. Hemen al, sonsuza kadar öde.
Affedersin. Karma görevim biraz kedi maması yüklenmek.
Haydi.
Bir şey soracağım Mike.
Neden belirli kokuları hatırlıyorum
ve sağ elimi, sol elimden ayırt edebiliyorum da,
en sevdiğim rengi, en sevdiğim çiçeği
ya da sevdiğim şarabı hatırlayamıyorum?
- Belki de şanslısın. - Nasıl yani?
Sadece günü yaşamak insana bir özgürlük veriyordur.
En azından sen her gün geçmişini unutmaya çalışmıyorsun.
Affedersin.
Bekleyen Adam
Bunu Roman'ın ölüm hücresindeki gardiyan mı yazmış?
Bunlar basındaki haberler mi?
Onları bulmak için dosya morgunda üç saat geçirdim.
Kimliksiz kızda durum ne? Bir yere varıyor musunuz? Deniyor musun?
Gray Baker. Bugün ondan söz etti.
- Sence evli mi? - Bunların hepsini o mu yazmış?
- Onu iki gündür tanıyorum. - Bazen o kadar yeter.
- Baker hala yaşıyor mudur? - Yaşasa bir milyon yaşında olurdu.
Bakıyorum da bu gece kalıyorsun.
Gazeteden, ona neler olduğunu bilen birini bulsana.
Kes sesini.
- Merhaba Pete. - Konuşuyorsun!
Evet. Umarım mahsuru yoktur, daha çok giysi ödünç aldım.
Sorun değil.
Merak etme. Eşyalarını karıştırmadım.
Sesini beğeniyorum.
Nihayet sesimi kullanabilmem çok hoş.
Geç kalmak istemezsin.
- Neye? - Her neyse.
- Pekala. Burada mı oturuyor? - Baker'ı bulunca bana bildir.
İster misin? Cüzdanımda bir tane var.
Bütün akşam yemeğini yemen çok hoştu.
- Gayet iyiydi. - Pek sık konuğum gelmez.
Bunu seveceksin. Birkaç içki içeriz, belki bir danslı akşam yemeği.
Sahibini tanıyorum. Bizimle yakından ilgilenecektir.
Ray, nasılsın?
Kapalıyız Mike. Yağmur yağacak.
- Bu gece müzik yok mu? - Al hasta.
Romantik bir akşam yaşamaya çalışıyorum.
Onu sarhoş etmeye mi çalışıyorsun?
İki kadeh şarap. Dışarıda otururuz. Gidebilirsin.
- İçki ruhsatımızı kaybettik. - Hayır.
- Komşular. - Biraz kahveye ne dersin?
Çayım var.
- Çay olur. - Çay olur.
Buraya neler oldu böyle?
İçki olmadığına inanamıyorum. Neler oluyor?
Bu, operandan mı?
Peder Tim bize piyano dersleri aldırmıştı. Tedavi ediciymiş.
Çay geldi. Tanrım! Özür dilerim.
Bakalım bu geceyi daha nasıl berbat edebileceğim.
- Önemli değil. - İyi misin?
Önemli değil.
- Önemli değil. - Tamam.
- Üşüyor musun? - Hayır, üşümüyorum.
Sadece korkuyorum.
- Neden? - Bilmiyorum.
Sanki biri...
beni izliyor.
Ve kim olduğunu göremiyorum.
Arkamı...
göremiyorum.
Ama göreceksin. Bu, zaman alır.
Mike, biri beni öldürmeye çalışıyor.
Onlar sadece rüya. Gerçek değiller.
Kimse seni incitmeyecek.
Kim olduğunu öğrenince bu kadar korkmayacaksın.
Kendini daha iyi hissedeceksen çay poşeti falına bakabilirim.
- Bana geleceğimi mi anlatacaksın? - Sana geçmişini anlatacağım.
Bakalım. Idaho'da doğdun. Baban patates çiftçisiydi.
Çok iyi fıkra anlatıyorsun. Harika bir aşçısın.
Seni hiç deniz tutmaz, balayındaki olay hariç.
Evli miyim?
Jim Tannenbaum'la, Patates Prensi.
Patates Prensi mi? Yani zengin miyim?
Hayır, ama birbirinize sahipsiniz, bu yüzden fark etmiyor.
En sevdiğin renk kırmızı. En sevdiğin çiçek gül.
Hafızamı nasıl kaybettim?
Ayda bir kez, evsiz altı kadını Miracle Mile'daki
Cal Fed binasına bungee jumping'e götürüyorsun.
Geçen hafta kafanı çarptın ve Wilshire bölgesinde dolandıktan sonra
St Audrey's caddesine kadar geldin.
- Bungee jumping mi? - Sen heyecan arıyorsun.
Adım ne?
Grace.
Çay poşeti adımın Grace olduğunu söylüyor.
Anaokulunda bir öğretmenim vardı, Rahibe Grace.
Bana onu hatırlatıyorsun.
Acaba bu iri, şişman Rahibe Grace olabilir mi?
Hayır, bu herhalde
büyük, güzel Rahibe Grace'tir.
Pekala. Grace olsun.
Pekala. Grace'e.
Mike, Peder Timothy bana neden senin yardım etmeni istedi?
Tim'e çok iyilik borçluyum. Pek de uslu bir çocuk değildim.
Biraz sinirliydim.
Öteki çocukları hep döverdim. O beni düzeltti.
Aslında o olmasaydı, bir yerlerde hapiste olurdum.
İkimizin de St Audrey's'de ortaya çıkması sence de tuhaf değil mi?
Tuhaf değil. Her zamanki olaylardan biri. Bu bir tesadüf.
Merak ediyorum.
Neyi merak ediyorsun?
Merak ediyorum da Patates Prensi
bizim yakamozlu bir göl etrafında dolaşmamızla ilgili ne düşünürdü.
Çok anlayışlı bir erkek olduğundan eminim.
Ayrıca belki de Patates Prens diye biri yoktur.
Belki de.
- Çiseliyor. - Bir şey yok.
- Dans etmeyi hatırlıyor musun? - Bilmiyorum.
- Benim çatıma çıkıp, bakalım. - Çatın mı?
Çıktığım hafızasını kaybetmiş tüm kadınları oraya götürürüm.
- Yağmur yağacak. - Los Angeles'da hiç yağmur yağmaz.
Bence yağmur yağacak.
- Mahvedeceğiz. - Mahvettik bile.
Roman ve Margaret'ın da başına bunlar geldi.
Ben Roman değilim.
Her zaman içeri dönebiliriz.
Hayır, ben acıktım. Bir yere gidip, neleri beğeneceğime bakalım.
Belki Syd sana eski masanı geri verir.
Kathryn?
Kathryn!
Şükürler olsun, iyisin.
- Beni tanımadın, değil mi? - Hayır.
Birkaç gün içinde her şey geri gelir.
- Sen de kimsin? - Özür dilerim. Doug O'Malley.
- Evet? - Bu benim nişanlım.
Eve geldiğimde, sen yoktun ve ben delirdim.
Sonra gazetede resmini gördüm.
- Neden seni tanımıyor? - Dalmane yüzünden olmalı.
- Neden? - Dalmane. Hafıza kaybı için.
- "Kathryn Pierce" mi? - Bazen hafıza kaybına yol açar.
- Bunlar onun mu? - Daha önce oldu mu?
Bir keresinde çok almıştı ama ben onun yanındaydım.
- Bunlar kimin giysileri? - Bu sefer nerelerdeydin?
- Doğuda bir iş görüşmem vardı. - Nasıl bir yüzük takıyordu?
Bir İrlanda dügün yüzüğü. Ona lisedeyken vermiştim.
Biraz daha fazlasına ihtiyacım olacak.
Bunu sokak kapısında buldum. Düşürmüş olmalısın.
- Neden seni hatırlamıyorum? - Hatırlayacaksın. Yemin ederim.
Söz veriyorum.
Ödememiz gereken bir ücret var mı?
Boşverin.
Zahmetlerin için bir şey almalısın.
- Masraflarınızı ödeyeyim. - Sadece...
Ona iyi bak yeter.
Ben bunun...
Her şey için teşekkür ederim Bay Church.
Sana güzel bir yaşam dilerim.
Araba şurada. Doğrudan doktora gideceğiz.
Öteki eldivenin bende.
Bu kadar yaklaşmıştın.
Eldiven olayı iyi bir ayrıntıydı.
Ne demek istediğini anlamadım.
Sadece çok küçük bir sorun var.
Eldiven yanlış ele ait Doug.
Orospu çocuğu!
Seni orospu...
O kahrolası herifin karate biliyor gibi bir hali var mıydı?
Ona gerçekten inandım. Kimdi o?
Her hayatında seni takip eden insanlar var.
Kim olduğunu ne kadar çabuk öğrenirsek o kadar iyi olur.
Bugünkü olayların ışığında,
bence biraz daha hızlı hareket etmeliyiz.
Bu yüzden canım, Roman ve Margaret açısından
işlerin ne zaman kötüye gittigini düşünmeni istiyorum.
Tamam mı? Kapı açıldı.
Her şey Otto Kline'in parti verdiği gece başladı.
Otto'nun tuhaf maskeli balolarından biriydi.
Roman gitmek istemiyordu.
Margaret bir şeylerin ters gittiğinden emindi
ama Roman hep her şeyin harika olduğunu söylüyordu.
Hoşgeldiniz dostlarım. Parti başlasın!
Margaret, hayatım! Margaret, merhaba!
- Harika görünüyorsun. - Muhteşem görünüyorsun, çok güzel.
Strauss, seni ihtiyar Alman. Buradasın demek.
- Nasılsın? - İzninizle.
Elbette yaptığın işi seviyorum.
- Otto, kostümüne bayıldım! - Ne kadar şanslıyım.
- Özel konuşabilir miyiz? - Tabii. Aklından ne geçiyor?
- Biraz paraya ihtiyacım var. - Senin mi?
- Sana iş öneriyorum. - Filmler için müzik besteleyemem.
Bir defa denedim. İyi olmadığını kendin söylemiştin.
Hayır. Kahrolası film için çok iyi olduğunu söylemiştim.
Fark etmez. Kütüphaneyi müzik odasına dönüştürdüm.
Bu operayı bitirirsem, her şeyin değişeceğini biliyorum.
- Buradasın demek haylaz. - Hayatım!
- Sek bir Mission lütfen. - Ne tesadüf.
Bay Baker.
- Bayan Strauss. - Nasılsınız?
- Hala savaşı özlüyor musunuz? - Aslında özlüyorum.
- Teşekkür ederim. - Dostluğa.
- Şerefe. - Şerefe.
- Bu kadar sigara içmek iyi mi? - Hayır.
Bu yüzden kendim sarmaya başladım. Beni yavaşlatır diye düşündüm.
- Yavaşlattı mı? - Hayır. Artık daha hızlı sarıyorum.
- Önemli birine benziyorsunuz. - Öyle mi?
- Sektörden misiniz? - Sektör?
- Filmler, sinema falan. - Hayır. Ben besteciyim.
Bu durumda önemli biri değilsiniz.
Hava serin. Bence içeri geçmeliyiz.
Evde işler nasıl Margaret?
Bugünlerde dedikodu mu yazıyorsunuz Bay Baker?
Düğün gününde biriyle tanışıp, aradan zaman geçince,
işlerin nasıl gittiğini sormak çok doğaldır.
- Özellikle gazeteciyseniz. - Özellikle.
- İşler nasıl gidiyor? - İyi. Harika.
- Herkes içeri girsin. - Çok soğuk!
Rahatınıza bakın. Roman, dışarıda ayaz var.
- İyi bir dost olabilirim Margaret. - Seni iyi bir dost yapan nedir?
Bir erkekle beyzboldan konuşabilir
ve bir kadına aptalca iltifatta bulunabilirim, daha ne olsun ki?
Bu sene kim şampiyon olacak?
Çok hoş.
Çok etkileyici bir mücevher.
Yakından bakabilir miyim?
Evet.
Bu bir servet değerinde olmalı.
Evet, öyle.
Bunu söylememem gerektiğini biliyorum ama seni ilk gördüğüm an...
- Merhaba Margaret. - Roman. Nerelerdeydin?
İçeride, herkesle birlikte.
Nasılsınız Bay Strauss?
Karımın bacağıyla ne yaptığınızı merak ediyorum.
- Ben sadece... - Gerçekten Roman.
- Bay Baker sadece bir dost. - Bu adam dostun değil.
Bu beni ilgilendirmez ama ama Margaret'in birine ihtiyacı...
Roman!
- Böyle bir fikre nereden kapıldın? - Bilmiyorum.
Onu, senin bacağını tutarken görmem belki de.
Herkes zenginliğimizi, ya da eskiden zengin olduğumuzu görsün diye
özellikle takmamı istediğin halhala bakıyordu.
- Ona parasız olduğumuzu mu söyledin? - Hiçbir şey söylemedim.
Hayır, sadece elbiseni kaldırdın!
Her şey yolunda mı, Bay Strauss?
Evet. Her şey yolunda.
Gray Baker kadar başarılı olmayabilirim...
Gray Baker umurumda değil! Bazen çok aptal oluyorsun.
Hiçbir şey bizi ayıramaz diyen adama ne oldu?
Aynı insanın iki yarısıyız diyen adama?
O bir hiç oldu.
Sadece kendi gözünde.
Sen bir hiç değilsin Roman.
Ayrıca benim kocamsın.
Seni seviyorum.
Hayır, hayır...
- Hayır! - Bay Strauss?
- Evet, Frankie? - Telefon çaldı. Annem baktı.
Emin değilim ama galiba telefon size.
Teşekkür ederim Frankie.
Geçen gece için özür dilemek amacıyla aradım.
Önemli değil. Umarım hepimiz olanları unutabiliriz.
Margaret, Roman'ın parasıyla ilgili bilmen gereken bir şey var.
- Telefondaki kimdi? - Eski bir arkadaş.
Flütçü.
Obua.
Nasılmış?
İyi.
Güzel.
Ne yapıyorsun?
Sana bunu veriyordum.
İyi şans tılsımı.
Frankie, inci küpelerime ne olduğunu biliyor musun?
Hayır, bilmiyorum.
Dün gece bu çekmecedeydiler.
Ben sizden bir şey çalmam Bayan Strauss.
Buna ihtiyacım yok. Roman bize karşı çok iyi.
Aşırı tepki gösteriyorsun.
Onu eli çekmecemdeyken yakaladım.
Sana bir tılsım veriyordu. Onlar batıl inançlıdır.
- Onları kovmanı istiyorum. - Onları kovamam.
- Yıllardır yanımdalar. - Bu bir neden...
- Hayatımı kurtardılar. - Neden söz ediyorsun?
Beni Almanya'dan çıkarttılar.
Karım öldükten sonra hastalandım.
Frankie ve Inga yanımda kalarak, hayatlarını tehlikeye attı.
Pek çok fedakarlıkta bulundular. Onlar...
Benden o insanları kovmamı isteyemezsin Margaret.
Neden bana tüm paranın ilk karından kaldığını hiç söylemedin?
Çünkü bu doğru değil. Kim...?
Kalbi zayıf bir kadın neden dağlardan geçmek istesin?
Başka seçeneğimiz yoktu. Kalsaydık durum çok daha kötü olacaktı.
Bay Baker'ın tüm sorularını yanıtladım mı?
Seni bu saçmalıklarla o dolduruyor, değil mi?
Bay Baker'la aranızda ne var?
- Roman, başlama. - İkiniz nerede tanıştınız?
Bana sırtını dönme!
Uyan, tatlım.
- Roman? - Hayır. Bu, senin için.
- Sen o evdeydin. - Hangi evde?
Roman ve Margaret'ın evinde.
Geçmişte Bay Church'ü mü gördün?
Elinde bir makas vardı.
Beni öldürecekti.
- Yapma. - Bu artık nihayet günümüze...
geldiğini gösteriyor.
- Aklında ben vardım, o kadar. - Sen oradaydın.
Sizi de geriye götürebiliriz Bay Church, 40 yıl geriye.
- Boşversene. - Neden peki?
Böylece kapıdan geçerek, Miami Plajı'na çıkarsan
- en azından emin oluruz. - Ben Roman değilim.
Ama sen oradaydın.
Gerçekti.
Evet. Geliyorum. Evet?
- Mike, ben Pete. - Evet?
- Gray Baker hakkında ipucu buldum. - Hala yaşıyor mu?
Vadi'de bir posta kutusu adresi buldum.
- Ona mesaj göndermek istiyorum. - Bekle. Devam et.
Şöyle yaz, "Margaret hala savaşı özlüyor musun diye soruyor."
- Ne? - İsim verme. Sadece numaramı.
Belki Gray Baker buna bir anlam verebilir.
- Senden korkuyorum Mike. - Ölü bir adamdan korkuyorsun.
Dr Carlisle'ın, iki insanın
tekrar tekrar karşılaşması konusunda söylediklerini duydun.
Diyelim ki doğru. Neden seni inciteyim?
- Roman neden Margaret'i incitti? - Ben Roman değilim!
Trudy! Kes şunu!
Tamam, al şunu.
- Al! - Onu istemiyorum.
Onu almanı istiyorum, haydi al.
Tamam, pekala.
- Dur... - Kahrolası makası al Grace!
Haydi! Daha çok var. Haydi! Bu işi çözelim.
- Mike, yapma! - Çok dikkatli olmalıyız.
Bunlarla gözlerini oyabilirim.
Daha çok olduğunu biliyorum. Burada fazlası olmalı.
Mike, lütfen dur! Dur!
Al işte. Bununla yat. Yastığının altına koy.
- Sana yaklaşırsam, beynimi uçur. - Hayır!
Benden o kadar korkuyorsan bunu aldığına sevinmelisin!
Hayır!
Özür dilerim. Geçti.
Seni asla incitmem Margaret.
Tamam.
Merdivenden başlayalım.
Merdivenden inerken aşağıdaki kapıyı fark ediyorsun.
O kapıdan geçerken,
bir anını hatırlıyorsun, herhangi bir anını.
O kapıdan geçerken ilk olarak neyi gördüğünü anlat.
Unutma, artık gözlemci değilsin.
Neredesin?
- Bir koridorda. - Kimin koridorunda?
- Benim koridorumda. - Sen kimsin?
- Bilmiyorum. - Kendine bir bak.
Ne görüyorsun?
Bacağım? Bilemiyorum.
Bir şamdan görüyorum.
Bir kapıdan geçiyorum. Bir yatak odası, benim yatak odam.
Duvarlarda resimler görüyorum, bir sandalye...
Bilemiyorum, bir tuvalet masası var.
Bay Church, başka ne görüyorsunuz?
Sandalyeyi. Bir ayna görüyorum.
- Ya aynada? - Kendimi görüyorum.
Adınızı biliyor musunuz?
Evet.
- Ne peki? - Strauss.
Ne görüyorsunuz Bay Church? Ne görüyorsunuz?
Kes şunu. Kıskançlığı... Ben...
Buna bir son vermeliyim.
Hayır, Bay Baker. Söyleyecek bir şey yok. Hoşçakalın.
Sanırım yeterince duyduk.
Hayır, duymadınız. Ben Roman değilim ve sen de...
Merhaba!
Mike, burada olacagını umuyordum.
Merhaba, Amanda.
- Ne? - Senin adın, Amanda Sharp.
İçinde kimliğin var. Görünüşe göre bir sanatçısın.
High Tower'da oturuyorsun, asansörlü eski Carl Kay binası?
Komşun resmi görmüş.
Mike'a ulaşamayınca gazeteyi aradılar.
Hayır!
Buradan çıkmalıyım.
İyi misin?
Dikkat et! Üzülecek bir şey yok.
Kocası yok, nişanlısı yok, hiçbir şeyi yok.
- Seni salak! - Kontrol ettim.
Birine bağlanamama durumundan söz ediyoruz.
- Ne dediğimi duydun mu? - Evet. Artık bir önemi yok.
Tanrı aşkına, ayaklarıma dikkat et. Neyin var senin?
Bir şeyi açığa kavuşturalım.
- Sen Margaret Strauss muydun? - Evet.
Hafızasını kaybeden kadın senin kocan mıydı?
Roman Strauss.
40 yıl önce o seni öldürdü ve şimdi de geri döndü.
Evet.
Çok mantıklı.
Bu cinsiyet değişikliği her zaman olur.
Bir hayatında Bob olursun, bir sonrakinde Betty.
- Birinde koca, ötekinde karı. - Aynı insanın iki yarısı.
Bu resimde daha çok ona benziyorsun.
- Fıstık gibiymişsin. - Yapma.
Şimdi ne olacak?
İşini bitir. Gebert onu.
- Ne? - Tek kurşun, buradan.
- Onu öldür mü diyorsun? - O seni öldürmeden, sen onu öldür.
"Karma" geçmiş hayatlardan ders almak sanıyordum.
Bu hayatında bunu öğrenmiş oldun.
"Karma" açısından meşru müdafaa çok iyidir.
Ayrıca, anlattıklarına göre
40 yıl önceki durum, bugünkünden hiç farklı değil.
Belki Roman Strauss karısını öldürmedi.
Bunun doğru olmadığını biliyorsun. Onu telefonda yakaladı ve öldürdü.
- Onu öldürdüğünü görmedim. - Yerinde olsam onu unuturdum.
Onu unutamam. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Neden beni şimdi öldürmek istesin?
Kadınlar bir şeyleri neden yaparlar ki?
Komşun senin bir gece soyulduğunu söyledi.
İyi görünüyordun ama ertesi gün gitmiştin.
Eserlerin hala orada ama.
Tanrım!
- Burada mı yaşıyorum? - Kendine biraz zaman tanı.
Ama hiçbir şey hatırlamıyorum.
Hiçbir şey.
Ama hatırlayacaksın canım. Hatırlayacaksın.
Deniz resimleri yapıyormuş.
Beyni bir süredir geçmişe ziyaretler yapıyordu herhalde
ta ki bir gece uyanıp, kendini orada bulana dek.
Neden bu metafizik şeyleri unutup, Mike'ı aramıyorsun?
Bunun iyi bir fikir olduğunu sanmıyorum.
Açık konuşayım. Bence şu anda
Bay Church'le hiç temas kurmaman en iyisi. Ama hiç.
Gerçekten Mike'ın onu inciteceğini düşünemezsin.
Bence birbirlerine zarar verebilirler.
Sana söz veriyorum canım, 24 saat içinde,
Bay Church o sevimli eski asansörle yukarıya çıkacak
ve en tatlı sözlerle, en iyi niyetlerle buraya gelecek.
Her şeyin nasıl yoluna gireceği konusunda mükemmel açıklaması olacak.
Sonra bir bakacaksın birbirinize sarılmışsınız
ve kendini sıcak ve güvende hissedeceksin.
Ama sana şunu söyleyebilirim;
hissedeceğin güven bir yanılsama olacak.
Kesin söylüyorum, Bay Church'le herhangi bir ilişkin
ancak bir şekilde bitebilir - şiddetle.
Mike'ı uzun zamandır tanıyorum. Ona asla zarar vermez.
Bay Dougan, kaderden söz ediyoruz. Kaderin gerçekleşme nedeni,
insanların bir şeyin bu sefer olmayacağını düşünmeleridir.
Ben...
Bir süreliğine gazeteye gitmeliyim. Akşam sana uğrayayım mı?
Peki ya yarın gece ve ertesi gece?
Onu nasıl uzak tutabilirim?
Onu sözlerinle uzak tutamazsan, bunu kullan.
Özür dilerim. Yıllardır dükkanımda.
Ünlü bir gangstere aitti, Stinky diye biri.
- Bunu kullanamam. - Eski ama hala ateş alıyor.
- Ben kimseyi vuramam. - Yine de al.
Bunlara gerçekten inanmıyorsun, değil mi? Mike inanıyor mu?
Seni yine buldu, değil mi?
Geçen gece ikinizi birlikte gördüm.
İyi görünüyordunuz. Mutlu görünüyordunuz.
Peki ya bana bahsettiğin o adam?
Karısını ve ailesini parçalayan postacı.
Onlar ilk tanıştıklarında ne kadar mutluydular?
Evet? Ben Mike Church. Biri beni aradı.
Bay Church, sizi görmek isteyen biri var, Bay Gray Baker diye biri.
Meadows Huzur Evi
Sizden isteyecektir ama ne yaparsanız yapın, sigara içmesin.
Gray Baker?
- Bir sigara alabilir miyim? - Sigara içmemelisiniz.
Ölüyorum. Ne fark eder ki?
Başımı belaya sokmak istemem. Tek istediğim...
Birinin Margaret Strauss olduğunu iddia ettiğini söylediniz.
Birisi öyle dedi...
Margaret Strauss olduğunu söyledi.
Geçmiş hayatında yani.
Henüz hiçbir şey bitmedi dedi. Bana öyle dedi.
Galiba ondan son kez haber almadığımı kast etti.
Roman'ın ölüm hücresindeki gardiyanının kitabını okudum.
Dediğine göre Roman idam edilmeden hemen önce,
gerçekten karısını öldürüp, öldürmediğini sormuşsunuz.
Gardiyan, Roman'ın yanıtı kulağınıza fısıldadığını yazmış.
- Size ne dedi? - Neden öğrenmek istiyorsun?
Bay Baker, Roman karısını öldürdü mü?
Hayır.
Fakat o zamanlar öldürdüğünü düşünüyordum,
ta ki onu ölüm hücresinde ziyaret edene dek.
Size ne dedi?
- Bir sigara alabilir miyim? - Sigaram yok. Ne dedi?
- Cebinizde. - Roman size ne dedi?
Roman size ne dedi? Roman size ne dedi?
Söyleyin Bay Baker!
Sakin ol. İyi misin?
Tanrım. Sadece...
Birini çağırayım mı?
Bir sigara alabilir miyim lütfen?
Evet.
Hayır. Sizde kalsın. Şimdi bıraktım.
Hiçbir şey söylemedi.
Haydi ama. Kahrolası sigaranı verdim.
Doğru söylüyorum. Ona sordum...
Ama onu öldürdünüz.
Değil mi?
- Beni öptü. - Ne?
Beni öptü. İt herif eğildi ve beni öptü
ve o günden beri tek kelime yazmadım.
Onu kim öldürdü?
- Bilmiyorum. - Çok yardımcı oldunuz. Sağolun.
Otur.
Bunu bilse bilse hizmetçi bilir.
- Hizmetçi mi? Ingrid miydi? - Inga.
O evde olup, biten her şeyi biliyordu.
- Hala yaşıyor mu? - Belki.
En son duyduğuma göre bir mağaza açmışlar.
Antikacı.
O ve oğlu antikacı mı açtı?
Antika.
Gülen... Gülen diye bir şey.
- Robertson caddesinde. - Robertson Caddesinde.
Gülen Dük - Nezih Antikalar
Çalışma masasının çekmecesindeki yüzük ve mücevherleri unutma.
Müşterimiz bunun basit bir soygun gibi görünmesini istiyor.
- Bu çok önemli. - Tamam.
Adresi tekrar kontrol edeyim.
Merhaba, Inga.
Kim olduğumu biliyorsun. Fazla vaktimiz yok.
Polisi aramadan önce, bir uğrayayım dedim,
belki Margaret Strauss'u neden öldürdüğünü söylersin diye.
Burada ne arıyorsunuz? Frankie nerede?
Ne aradığımı biliyorsun.
Roman'a aşıktın. Gerçeği istiyorum. Duymadan bir yere gitmem.
Hiçbir şey bilmiyorsun.
Bir an için bile ona aşık olduğumu düşünmedim.
- O, Margaret'la tanışana dek. - Önce çok sevindim.
Margaret, Roman'a çok iyi davranıyordu.
Bir süre için Frankie ve bana da iyi davrandı.
Ama evlenmelerinin ardından tüm bunlar değişti.
Cinayet günü, Roman'a neler hissettiğimi söylemeye karar verdim,
daha önce Almanya'da çok daha mutlu olduğumuzu
ve orada birlikte daha mutlu olacağımızı.
Seni seviyorum.
Ama Roman beni asla sevemeyeceğini söyledi.
Bunu Frankie'ye açıklamaya çalıştım ama Roman ve Margaret'in
birbirlerini gerçekten sevdiğini anlayamıyordu.
Bay Baker, artık beni aramanızı istemiyorum.
Hayır Bay Baker, söyleyecek bir şey yok. Hoşçakalın.
- Çok üzgünüm. - Roman...
Ben de üzgünüm. Pek anlayışlı davranmadım.
Son birkaç aydır mutsuz olduğunu biliyorum.
Bunu kabul edemedim.
Benimle mutsuz olabileceğini kabul edemedim.
Seninle mutsuz mu?
Margaret, seni seviyorum.
Roman beni değil Margaret'ı seviyordu ve Frankie ondan nefret etti.
Ne kadar nefret ettiğini bilmiyordum.
Aynı korkunç gece
ilk ve son kez Roman'ın operasının evde
yankılandığını duyduk.
Neler olduğunu bilmiyordum, ta ki her şey...
bitene kadar.
Kim var orada?
Cinayetten sonra,
Frankie'nin konuşma sorunu giderek kötüleşti,
ben de onu İngiltere'ye bir uzmana götürdüm.
Adam onu tedavi etmek için hipnoz kullandı.
Ona bilinçaltından ve reenkarnasyondan söz etti.
O andan itibaren
çocukta, Margaret'in peşine düşeceği fikri saplantı haline geldi.
Sonra gazetede yazınızı bulduğunda anladı.
Ve onu benden almak için nişanlı Dougie'yi mi kiraladı?
Gerçek adı Mark. O sadece bir aktör.
Tanrım! Grace'i oğlunla yalnız bıraktım.
Bir dakika.
Onu artık koruyamam.
- Bir şey yok. - Ona söylemek zorundaydım.
Bir şey yok anne. Yatakta olmalıydın.
Haydi bakalım.
İşte.
Artık bununla yaşayamazdım.
Anlıyorum.
İyi geceler Frankie.
İyi geceler anne.
Lanet olsun!
- Grace, ben Mike. Beni içeri al. - Git buradan!
- Seninle konuşmalıyım. - Polisi arıyorum.
Kızgın olduğunu biliyorum. Beni dinlersen...
Telefona ne yaptın?
- Neden bahsediyorsun? - Hat yok.
Dışarısı rüzgarlı. Tüm tepelerde teller kopmuştur.
- Dinleyecek misin? - Git buradan!
Beni dinle, tamam mı?
Ateş etme. Sakin ol Grace.
Nereye gidiyorsun?
- Seni incitmem! - Git buradan!
Sakin ol. Bak. Dinle. Seyret.
Roman karısını öldürmedi. O, opera besteliyordu.
Dinle, bu senin için.
Tanrım.
Ben ne yaptım?
- Bay Madson. - İyi akşamlar.
Onu vurdum.
Sağolun. Frankie'nin işi kolaylaştı.
Kim var orada? Frankie mi?
Antikalar.
Bu, senin için!
Bu da annem için!
Margaret?
Her şey bitti Frankie!
- Mike, yapma! - Pete, dur!
Yapma!
Özellikle ben
şimdi neler...
olacağını...
çok merak ediyorum.
Biri yardım etsin!
- Özür dilerim. Özür dilerim. - Hepsi geçti.
Hepsi geçti.
Kapı az önce kapandı.